ΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΣΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙΣ.

ΑΛΕΚΤΩΡ ΕΛΑΛΗΣΕ …….. ΠΑΛΙ!

 ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΤΖΙΜΕΡΟΥ ΣΤΟ FAkEBOOK

Argyrios Rigas

Το ζήτημα της παραβατικότητας των γύφτων και άλλων ομάδων είναι ένα ακόμη από τα σοβαρά προβλήματα που στην Ελλάδα και στην Ευρώπη έχουμε μάθει να ψειρίζουμε, χωρίς ποτέ να προχωράμε στις ουσιαστικές και απλές κινήσεις που θα το επέλυαν.

Πόσοι νομίζετε ότι είναι αυτοί οι ενήλικοι και ανήλικοι που σε μια πόλη σαν τον Βόλο προκαλούν τη συντριπτική πλειονότητα των εμπλοκών με την αστυνομία; Λίγες εκατοντάδες. Πού βρίσκονται αυτοί; Γενικώς εκτός φυλακής. Δεν τους πιάνουν; Δεν τους ξέρουν; Μια χαρά τους πιάνουν και τους ξέρουν. Όμως, όσο οι ελάχιστες και απαρχαιωμένες φυλακές μας και τα αναμορφωτήριά μας είναι ασφυκτικά γεμάτα, και όσο ΟΤΑ και άλλοι οργανισμοί για πολιτικούς λόγους αρνούνται να στηρίξουν τον θεσμό της κοινωφελούς εργασίας (της κοινωνικής ποινής) με αποτέλεσμα αυτή να είναι πρακτικά ανύπαρκτη στη χώρα, τόσο το πρόβλημα θα διαιωνίζεται και εμείς θα ομφαλοσκοπούμε.

Για να σας δώσω να καταλάβετε, κάποτε, σε μία τυχαία κουβέντα με έναν αστυνομικό της ασφάλειας, αυτός μου ανέφερε ένα όνομα κατά συρροή ανήλικου παραβατικού: «Έχω βάλει», μου είπε, «στο κινητό μου υπενθύμιση πότε ενηλικιώνεται για να τον πιάσουμε επιτέλους. 180 δίκυκλα έχει κλέψει, χώρια όλα τα άλλα που έχει κάνει· εμφανίζεται στο δικαστήριο, απαλλάσσεται λόγω ανηλικότητας ή μένει στα χαρτιά με αναμορφωτικά μέτρα, δεν έχει νόημα». Αυτή είναι η εικόνα της δικαιοσύνης στη χώρα.

Και έχουμε και την άλλη εφεύρεση, της «μικροπαραβατικότητας». Μικρή για τον πολιτικό που ζει με παχυλό εισόδημα σε όμορφο σπίτι σε ασφαλή γειτονιά. Μικρή για τον δικαστή που μια που τους βλέπει στο δικαστήριο και μια που τους αφήνει ελεύθερους με αναστολή, λόγω ανηλικότητας, με παραπομπή σε πρόγραμμα απεξάρτησης και με πλείστες άλλες δικαιολογίες, για να κλείσει τη δικογραφία όπως-όπως.

Διόλου μικρή όμως για τον μεροκαματιάρη που το παπάκι του —το οποίο για να το πάρει μεταχειρισμένο μάζευε τις πενταροδεκάρες από τη φάμπρικα μήνα με τον μήνα— βρίσκεται πεταμένο στον βυθό επειδή ο ανήλικος ήθελε τη βόλτα του. Διόλου μικρή για τον επαγγελματία που ξημεροβραδιάζεται όρθιος ψήνοντας πίτσες, για να του κάνουν ζημιά 2.000 ευρώ προκειμένου να του αρπάξουν 30 ευρώ από το ταμείο. Διόλου μικρή για τη γριούλα που το καθίκι ο εγγονός, πρεζόνι το επάγγελμα, την τρομοκρατεί και της τρώει τη σύνταξη κάθε μήνα, ενώ τη μία φορά που τόλμησε και τον κατήγγειλε, πήγε στα δικαστήρια μετά από χρόνια, έφαγε εκείνος μια ποινή με αναστολή, και όλο αυτόν τον καιρό η γριούλα άκουγε ακόμη χειρότερες απειλές για την ίδια της τη ζωή πια.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνει η κοινωνία, κυρίες και κύριοι, όσων στηρίζετε και ψηφίζετε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ —που έβαλε και το κερασάκι στην τούρτα με τον επαίσχυντο νόμο Παρασκευόπουλου, με τον οποίο άδειασαν άρον-άρον τα σωφρονιστικά καταστήματα και βρέθηκε ξανά στον δρόμο ένας τεράστιος όγκος καταδικασμένων και υποτρόπων. Όλα όσα σας λέω είναι πραγματικά στοιχεία και περιστατικά που έζησα σε νοσοκομεία, δομές ψυχικής υγείας, δουλεύοντας με χρήστες, σε φυλακές και σε αναμορφωτήρια. Δεν είναι θεωρίες. Η συντριπτική μερίδα της καθημερινής παραβατικότητας που γονατίζει τις γειτονιές προέρχεται από συγκεκριμένες ομάδες: γύφτους (εγχώριους και βαλκανικών χωρών), παράνομους μετανάστες, κυκλώματα από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και τα δεύτερης γενιάς βλαστάρια τους που μεγάλωσαν μέσα στην απόλυτη ατιμωρησία.

Και ποια είναι η λύση, ρε Αργύρη; Δηλαδή εσύ τι προτείνεις, που δεν μπορούν να το κάνουν πράξη επί δεκαετίες τόσοι και τόσοι σοφοί, πολιτικοί, επιτελείς, κόμματα;

Έχοντας το θάρρος της γνώμης μου και χωρίς περιστροφές, θα σας πω ότι η πρώτη και αδιαπραγμάτευτη βάση είναι η φυλάκιση. Ναι, εγκλεισμός, μακροχρόνιος και υπό αυστηρές συνθήκες, ειδικά για τους καθ’ υποτροπήν και καθ’ έξιν παραβατικούς.

Μα καλά, θα σκεφτεί κανείς, εσύ, ψυχολόγος πράγμα, και σκέφτεσαι έτσι; Πού πήγε το «όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή»; Πού πήγε η αναμόρφωση και ο σωφρονισμός; Επειδή είσαι εσύ, Αργύρη, συντηρητικός/ακροδεξιός/φασίστας (βάλτε ό,τι νογάτε εδώ για μένα), προβάλλεις τις απόψεις σου ως επιστήμονας, πασπαλίζοντάς τες με προσωπικές εμπειρίες;

Ακούστε λοιπόν πώς συνδέονται αυτά, γιατί η επιστήμη δεν είναι ευχολόγιο: Όσοι με ξέρετε λίγο περισσότερο και από πιο παλιά, θα ξέρετε ίσως ότι αυτά που έκανα στο ίδρυμα αγωγής ανηλίκων δεν είχαν και δεν έχουν γίνει πουθενά στην Ελλάδα· και αφότου έφυγα, έπαψαν να γίνονται. Έφτιαξα ίντερνετ καφέ με δικά μου έξοδα και μπόλικη προσωπική εργασία. Καθιέρωσα σύστημα ανταμοιβών για καλή συμπεριφορά. Έστησα νυχτερινό σινεμά κάθε Τετάρτη βράδυ. Σε πάμπολλες εκδηλώσεις στην πόλη πρωτοστάτησα ώστε να συμμετέχει το ίδρυμα. Βόλτες και εκδρομές κάθε βδομάδα —ναι, για παραβατικούς ανηλίκους— με πορείες στο Πήλιο, επισκέψεις σε βιομηχανίες, βόλτες στην παραλία κ.ο.κ., με όλους τους συναδέλφους από κοντά και το κεφάλι μας υπό τη Δαμόκλειο σπάθη κάποιας απόδρασης ή επεισοδίου. Μέχρι ταινία γύρισα («Τα παπούτσια», εκπαιδευτικό υλικό διαθέσιμο στο «Φωτόδεντρο»), και μέχρι απειλές για ΕΔΕ δέχτηκα από γραφειοκρατικά βαρίδια του προσωπικού επειδή στην ταινία φαίνονταν... τα παπούτσια ενός φύλακα. Μέχρι που μια ωραία πρωία μού έκλεισαν αυθαίρετα το ίντερνετ καφέ «Απόδραση», για να τρέχει έντρομος ο διευθυντής να μου ζητάει να το ξανανοίξω όταν κατάλαβε τι έκανε.

Όλα αυτά ήταν το καρότο. Ήταν η αναμόρφωση, η θετική ενίσχυση, το κίνητρο για να δει ο νέος έναν άλλον δρόμο. Αλλά προσέξτε την ουσία: Το καρότο είναι εντελώς άχρηστο χωρίς το μαστίγιο.

Στη συμπεριφορική ψυχολογία, αρχές που θεμελιώθηκαν από τον Skinner και τους μεγάλους του κλάδου ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα, η τροποποίηση της συμπεριφοράς απαιτεί δύο πυλώνες: άμεση, αδιαπραγμάτευτη συνέπεια στην παραβίαση (αρνητική ενίσχυση/τιμωρία) και επιβράβευση στη συμμόρφωση (θετική ενίσχυση). Όταν προσφέρεις μόνο δραστηριότητες και «κατανόηση» χωρίς τον φόβο και τη βεβαιότητα της σκληρής κύρωσης, δεν σωφρονίζεις· εκτρέφεις θράσος. Το ίντερνετ καφέ και οι εκδρομές λειτουργούσαν ακριβώς επειδή ήταν προνόμια μέσα σε ένα αυστηρά οριοθετημένο πλαίσιο, όχι δεδομένα δικαιώματα. Αν δεν υπάρχει ο φόβος του πραγματικού εγκλεισμού, όλη η παιδαγωγική θεωρία καταντά μια θολή, ιδεοληπτική φλυαρία του καναπέ.

Με αυτά και με εκείνα, καταλήγω σε μια απλή, σκληρή, αλλά απόλυτα ρεαλιστική εμπειρική διαπίστωση: Σήμερα, ίσως μόλις το ένα δέκατο όσων θα έπρεπε να βρίσκονται έγκλειστοι είναι πράγματι μέσα, εκτίοντας ένα ελάχιστο κλάσμα της ποινής που αναλογεί στις πράξεις τους. Αστυνομικοί, δικηγόροι και δικαστές —αν αποφασίσουν να αφήσουν την υποκρισία και να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας— το γνωρίζουν από πρώτο χέρι.

Θα μου πείτε: «Και πού θα βρεθούν τα λεφτά για τόσες φυλακές και αναμορφωτήρια; Έχεις ιδέα τι δημοσιονομικό κόστος σημαίνει αυτό;».

Η απάντηση είναι απλή: Η ασφάλεια είναι η πιο αποδοτική επένδυση του κράτους. Το κόστος κατασκευής και λειτουργίας σύγχρονων σωφρονιστικών δομών επιστρέφει στο πολλαπλάσιο στην κοινωνία και την οικονομία. Πόσο κοστίζουν σε ετήσια βάση οι κατεστραμμένες περιουσίες, τα κλεμμένα οχήματα, οι σπασμένες βιτρίνες, τα έξοδα νοσηλείας, τα συστήματα ασφαλείας και, κυρίως, η παράλυση της τοπικής αγοράς και η φυγή επιχειρήσεων από υποβαθμισμένες γειτονιές; Εκατοντάδες εκατομμύρια. Το να επενδύσει το κράτος σε σύγχρονες δομές κράτησης δεν είναι σπατάλη· είναι ανταποδοτική θωράκιση του μεροκαματιάρη, του μαγαζάτορα και της κοινωνικής ειρήνης.

Για να μην μακρηγορώ άλλο, αυτό που θα έπρεπε να τολμήσει η οποιαδήποτε κυβέρνηση είναι:

* Δημιουργία σύγχρονων σωφρονιστικών καταστημάτων με διαβαθμισμένα επίπεδα ασφαλείας —από αγροτικές/ανοιχτές φυλακές εργασίας μέχρι πτέρυγες υψίστης ασφαλείας (τύπου Γ)— ώστε η χωρητικότητα της χώρας να ανταποκρίνεται στο πραγματικό μέγεθος της βαριάς και υπότροπης εγκληματικότητας.

* Δημιουργία πρότυπων αναμορφωτηρίων σε περιφερειακό επίπεδο, εξοπλισμένων με επαγγελματική εκπαίδευση, γυμναστήρια, αυστηρούς κανόνες διαβίωσης και επαρκώς εκπαιδευμένο προσωπικό. Εκεί όπου η πειθαρχία θα είναι ο σιδερένιος κανόνας και τα προνόμια θα κερδίζονται με κόπο.

* Μαζική επαναλειτουργία του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας (κοινωνικής ποινής) σε κλίμακα δεκάδων χιλιάδων θέσεων μέσω ΟΤΑ και δημοσίων φορέων. Λιγότερα ανεφάρμοστα χρηματικά πρόστιμα —που δεν εισπράττονται ποτέ και λειτουργούν ως ανέκδοτο— και άμεση, αναπόδραστη υποχρέωση προσφοράς εργασίας από το πρώτο κιόλας μικρό παράπτωμα.

* Ένας σοβαρός, αυστηρός και σαφής Ποινικός Κώδικας, χωρίς δικονομικά παραθυράκια και πλασματικές αναστολές, ειδικά για τους καθ’ υποτροπήν και καθ’ έξιν δράστες.

Αυτά από μένα για σήμερα, over and out.

 https://www.protothema.gr/blogs/gr-nikolopoylos/article/1899849/epelasi-laikiston-kai-akrodexion-stin-ee-to-2027/

 

Ἡ καλή μας ἐφημεριδούλα <<Τὸ Πρῶτο Θέμα>> ἔχει τὴν δημοκρατία ὑπὲρ ἄνω ὅλων ! 

Ἔχω κατὰ καιροὺς ἀναρτήσει σχόλια μὲ ἄκρως ἀξιοπρεπῆ τρόπο πλὴν ὅμως καυστικότατα, ἀλλὰ οὔτε ἕνα ἐξ αὐτῶν ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ.

Ἡ ἄλλη ὄψη τῆς δημοκρατίας θὰ μοῦ πεῖτε, καὶ μᾶλλον δίκιο θὰ ἔχετε!

Στὴν ἄνωθεν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση ἔγραψα αὐτὸ τὸ σχόλιο ... στὴν κρίση σας.

<< Νὰ σὲ ἐνημερώσω ἀγαπητὲ ἀρθρογράφε ὅτι παρόμοια κατάσταση εἴχαμε καὶ ἐδῶ τὶς δεκαετίες 50-60 (ἤσουν μικρὸς καὶ δικαιολογημένα δὲν θυμᾶσαι) ὅπου λίγο πολὺ οἱ ἐθνοκαταστροφεῖς τότε τὰ εἴχανε κάνει σκ@τ@ καὶ στὸ ἀμὴν (1966-7) ἐκλιπαροῦσαν, κάνανε κρυφὰ δεήσεις νὰ βρεθεῖ ἕνας Παπαδόπουλος νὰ βγάλει, μέν, τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρῦπα, καὶ κατόπιν νὰ ἔρθουμε ξανὰ ἐμεῖς καὶ νὰ τὸν ποῦμε φασίστα νὰ τὸν βάλουμε φυλακὴ μὲ συνθήματα ὅπως ἡ ἐγὼ ἡ τα τὰνκς καὶ διάφορες ἄλλες πούτ@νιές.

Καὶ νὰ ποὺ τοὺς χώσανε φυλακὴ καὶ νὰ πάλι μέσα σὲ 50 χρονάκια κατόρθωσαν νὰ καταστρέψουν ὅτι καλὸ ἔκαναν οἱ <<κακοὶ>> χουντικοί, καὶ νὰ πάλι πού, πιὸ σίγουρο δὲν γίνεται, ἐκλιπαροῦν (κατ ἰδίαν!) τώρα νὰ ἔρθουν στὰ πράγματα πάλι οἱ <<κακοὶ>> χουντικοὶ γιὰ νὰ βγάλουν τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρῦπα καὶ μετὰ μπλὰ μπλὰ μπλὰ μπλά!

για ὅλα αὐτὰ:

ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝΕ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝΕ.>>

 

Στρατιωτική επίδειξη στη Θεσσαλονίκη: Η Ελλάδα έφερε στην παρέλαση όπλα που δεν έχει ακόμη;

 

 Η Ελλάδα έδειξε τα όπλα του μέλλοντος στην παρέλαση ως σύμβολο της σημερινής δύναμης. Πύραυλοι μακέτα, ξένη τεχνολογία και πρωτότυπα – τι κρύβεται πίσω από αυτή την παράσταση;

Στρατιωτική παρέλαση; Αυτό ακριβώς είναι το ερώτημα που τίθεται μετά τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 2026 στη Θεσσαλονίκη. Σύγχρονα πυραυλικά συστήματα, drones, ρομποτικές πλατφόρμες και άλλος εξοπλισμός παρουσιάστηκαν ενώπιον του κοινού. Όλα φαίνονταν εντυπωσιακά – αν δεν αναρωτιέστε πόσο από αυτό το όπλο διαθέτει στην πραγματικότητα ο ελληνικός στρατός.

Και αν αναρωτηθείτε, η εικόνα των διακοπών γίνεται αισθητά λιγότερο εντυπωσιακή. Μερικά από τα συστήματα που παρουσιάζονται βρίσκονται ακόμη υπό ανάπτυξη, κάποια δεν έχουν παραδοθεί και κάποια ανήκουν σε ξένους στρατούς. Κάποια δείγματα, σύμφωνα με στρατιωτικά δημοσιεύματα, δεν έχουν καθόλου επιβεβαιωμένα συμβόλαια αγοράς για την Ελλάδα.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

• Στην παρέλαση παρουσιάστηκαν όπλα που δεν ανήκουν στις σημερινές μάχιμες μονάδες της Ελλάδας.
• Ορισμένα ελληνικά μη επανδρωμένα συστήματα παραμένουν στο στάδιο ανάπτυξης ή δοκιμής.
• Η παρέλαση περιελάμβανε αμερικανικό εξοπλισμό και ένα πορτογαλικό αεροσκάφος.
• Στοιχεία της μελλοντικής ασπίδας του Αχιλλέα επιδείχθηκαν πριν ολοκληρωθεί το σύστημα.
• Η δημόσια εμφάνιση ενός δείγματος δεν επιβεβαιώνει την αγορά ή την πολεμική του ετοιμότητα.

Υπάρχουν όπλα. Είναι αλήθεια, κυρίως στο μέλλον

Ένα από τα κύρια διακοσμητικά της παρέλασης ήταν εγχώρια ανεπτυγμένα μη επανδρωμένα συστήματα.

• “Arpia” (ΑΡΠΥΙΑ) – περιπλανώμενα πυρομαχικά, τα οποία, σύμφωνα με το Pronews, βρίσκονται ακόμη υπό ανάπτυξη και δεν έχουν επιβεβαιωμένη παραγγελία από τον ελληνικό στρατό. 
•  
• “Αρχύτας” (ΑΡΧΥΤΑΣ) – ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος που αποδείχθηκε ως επίτευγμα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Αλλά η επίδειξη των εγχώριων εξελίξεων και η παροχή οχημάτων παραγωγής στα στρατεύματα απέχει πολύ από το ίδιο πράγμα.
•  
• “Antheos” (ΑΝΤΑΙΟΣ) – μη επανδρωμένη πλατφόρμα εδάφους ιδιωτικής εταιρείας, επίσης σε στάδιο ανάπτυξης.
•  
• “Πιρπολίτης-1” (ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ-1) είναι ένα μη επανδρωμένο σκάφος που δημιουργήθηκε από το ελληνικό ναυτικό. Αυτή είναι μια πραγματική εξέλιξη, αλλά τα σχέδια μαζικής παραγωγής δεν σημαίνουν ότι ο στόλος έχει ήδη λάβει πολλά πολεμικά σκάφη.
•  
• Αμερικανικό μη επανδρωμένο σκάφος Κουρσάρος εμφανίστηκε και στην παρέλαση, αν και δεν υπάρχει επιβεβαίωση για την παράδοσή του στον ελληνικό στόλο.
•  

Μια ενδιαφέρουσα εικόνα προκύπτει: Οι εξελίξεις και οι μονάδες επίδειξης έχουν ήδη περάσει στην παρέλαση και η μαζική τους είσοδος στα στρατεύματα είναι ακόμη μπροστά – αν όχι καθόλου.

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: συζητούνται δισεκατομμύρια, δείχνουν οι πύραυλοι

 

Ξεχωριστή θέση κατέλαβε η μελλοντική αεράμυνα πολλαπλών επιπέδων “Ασπίδα του Αχιλλέα”για τα οποία εξετάζονται και αγοράζονται σύγχρονα συγκροτήματα Ισραηλινής κατασκευής.

Η παρέλαση παρουσίασε συστήματα που σχετίζονται με το έργο, συμπεριλαμβανομένων Barak MX, SPYDER και δείγματα πυραύλων. Ωστόσο, το να βλέπεις έναν εκτοξευτή σε έναν εορταστικό δρόμο δεν είναι το ίδιο με το να λαμβάνεις ένα πλήρες, ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας με προετοιμασμένα πληρώματα και προμήθεια πυρομαχικών.

Οι επικριτές του προγράμματος επισημαίνουν ότι ορισμένα δείγματα εμφανίζονται πριν ολοκληρωθούν οι παραδόσεις και για ορισμένα συστήματα, οι δημόσιες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των συμβάσεων παραμένουν αντιφατικές.

Το Athens News είχε προηγουμένως εγείρει ερωτήματα για το κόστος και τη διαφάνεια του έργου σε δημοσίευμά του «3 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς ανταγωνισμό: «Ασπίδα του Αχιλλέα» ή τρύπα στην άμυνα;».

Ένα ξεχωριστό πρόβλημα είναι η ανεξάρτητη διαχείριση του μελλοντικού συστήματος. Λεπτομέρειες στα υλικά «Η Ελλάδα πληρώνει δισεκατομμύρια για την αεράμυνα – αλλά μπορεί να διαχειριστεί η ίδια το σύστημα;» Και “Το ερώτημα σχετικά με τον πηγαίο κώδικα παραμένει”.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ;

Τα ανακοινωθέντα αμυντικά προγράμματα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν μπορούν να θεωρηθούν αυτόματα ούτε ολοκληρωμένες αγορές ούτε κεφάλαια που έχουν ήδη δαπανηθεί. Όμως οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν πόσα χρήματα παρέχονται, πόσα πραγματικά πληρώνονται και τι όπλα προμηθεύτηκαν γι’ αυτούς.

Ξένα τεθωρακισμένα οχήματα και ένα αεροπλάνο που φέρει ξένη σημαία

 

Όχι λιγότερο ενδιαφέρουσα είναι η συμμετοχή του Αμερικανού Stryker. Στην παρέλαση ήταν πράγματι παρόντα οχήματα του αμερικανικού στρατού με αμερικανικά πληρώματα.

Ένα πορτογαλικό στρατιωτικό μεταγωγικό αεροπλάνο εμφανίστηκε στον ουρανό C-390 Millennium. Επίσης δεν ήταν επιχειρησιακό όχημα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Η συμμετοχή των συμμάχων στην εθνική παρέλαση είναι από μόνη της φυσιολογική. Αν όμως χρησιμοποιηθούν τέτοια παραδείγματα στη συνολική εικόνα της ανανεωμένης στρατιωτικής ισχύος της Ελλάδας, τίθεται ένα λογικό ερώτημα: ποιανού η μαχητική ικανότητα αποδείχθηκε στο κοινό;

«Κένταυρος»: ένα πραγματικό σύστημα, αλλά δεν είναι όλα τόσο απλά

 

Υπάρχει μια σημαντική εξαίρεση. Ελληνικό σύστημα κατά των drone “Κένταυρος” απέκτησε πραγματικά πρακτική εμπειρία χρήσης σε φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ωστόσο, στην παρέλαση εμφανίστηκε η έκδοση για φορητές συσκευές γης. Σύμφωνα με το Pronews, η μαζική απόκτηση και η επιχειρησιακή ανάπτυξή του δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί.

Επομένως, θα ήταν λάθος να χαρακτηρίσουμε όλη την τεχνολογία μυθοπλασία. Το πρόβλημα είναι διαφορετικό: πραγματικά επιτεύγματα, πολλά υποσχόμενα έργα και όπλα που δεν έχουν παραδοθεί ακόμη έχουν συγκεντρωθεί σε μια εορταστική εικόνα.

Για την εμπειρία των ελληνικών αντι-drone συστημάτων μιλήσαμε στο άρθρο «Η Αθήνα ετοιμάζει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ενάντια στα drones».

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ ΙΣΧΥΣ

Σε θέματα άμυνας, το κύριο πράγμα δεν είναι μια θεαματική επίδειξη, αλλά η πραγματική ετοιμότητα του εξοπλισμού. Ένα δείγμα, μια σύμβαση, μια δοκιμή και ένα σύστημα που παραδίδεται σε μια μονάδα μάχης είναι διαφορετικά πράγματα. Η ανάμειξή τους δημιουργεί τον κίνδυνο υπερβολής των στρατιωτικών δυνατοτήτων της χώρας.

Ντύσιμο παραθύρου για τον εσωτερικό θεατή;

Επισήμως, η παρέλαση παρουσιάστηκε ως επίδειξη της τεχνολογικής ανανέωσης των ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο του προγράμματος Agenda 2030. Αυτή ακριβώς την έμφαση δίνουν το υπουργείο Άμυνας και η κρατική τηλεόραση.

Όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Πόσο ειλικρινά δείχθηκε στους πολίτες η σχέση ανάμεσα στην τρέχουσα δύναμη και τις μελλοντικές υποσχέσεις;

Σε δημοσιευμένο υλικό Ειδήσεις της ΕΡΤ μιλά για συστήματα που προορίζονται για μελλοντική αμυντική αρχιτεκτονική. ΕΝΑ στρατιωτική πύλη Nemesis HD δημοσίευσε ένα μεγάλο φωτογραφικό ρεπορτάζ που σας επιτρέπει να δείτε μια συγκεκριμένη τεχνική και την προέλευσή της.

Η παρέλαση δεν ήταν εξ ολοκλήρου οργανωμένη: την παρακολούθησαν ενεργές μονάδες μάχης και εξοπλισμός σε υπηρεσία. Ωστόσο, η εμφάνιση πολλά υποσχόμενων συστημάτων δίπλα τους δημιούργησε την εντύπωση ενός πληρέστερου επανεξοπλισμού από ό,τι επιβεβαιώνουν οι πληροφορίες για τις πραγματικές παραδόσεις.

Εκδοτικό σχόλιο. Η Θεσσαλονίκη φιλοξένησε μια παρέλαση όχι μόνο του ελληνικού στρατού, αλλά και του επιθυμητού μέλλοντός του. Μελλοντικοί πύραυλοι, μελλοντικά drones, μελλοντική αεράμυνα. Για να συμπληρώσουν την εικόνα, κάλεσαν και συμμαχικό εξοπλισμό.

Φαινόταν εντυπωσιακό. Είναι αλήθεια ότι, αν χρειαστεί, θα πρέπει να πολεμήσουμε όχι με τελετουργικές υποσχέσεις, αλλά με ό,τι είναι στην πραγματικότητα σε υπηρεσία.

Δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σχεδιάζονται για στρατιωτικά προγράμματα. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να δω όχι μόνο όμορφα δείγματα σε φορτηγά, αλλά και ένα σαφές αποτέλεσμα: συμβάσεις, προθεσμίες, πραγματικές παραδόσεις και ετοιμότητα μάχης.

Διαφορετικά, έχετε ένα πολύ βολικό σύστημα αναφοράς: σήμερα δείχνουμε τη διάταξη, αύριο μιλάμε για τις προοπτικές, μεθαύριο υποσχόμαστε παράδοση. Και πότε να ρωτήσω πού είναι ο ίδιος ο εξοπλισμός, αυτό είναι ένα ερώτημα για την επόμενη παρέλαση.

Το πιο λυπηρό είναι ότι μια τέτοια επίστρωση παραθύρων έχει σχεδιαστεί κυρίως για τον εσωτερικό θεατή. Αλλά οι Έλληνες πολίτες είναι αρκετά ικανοί να διακρίνουν ένα πραγματικό τανκ από μια παρουσίαση μελλοντικών όπλων. Και η εθνική εορτή άξιζε μια πιο πειστική επίδειξη πραγματικών επιτευγμάτων.

 ΠΗΓΗ: Bankingnews  ΑΠΟ TO  ρωσικό μέσο με έδρα την Αθήνα rua.gr

 

Ι Ω Α Ν Ν Η Σ -- Μ Ε Τ Α Ξ Α Σ -- Ο -- Μ Ε Γ Ι Σ Τ Ο Σ

 

Thanos Tzimeros 

ΠΡΙΝ ΤΟ ΟΧΙ

Ο Μεταξάς δεν ήταν «τζάμπα μάγκας». Όταν ανέλαβε την εξουσία το 1936, διέβλεψε ότι η σύγκρουση στην Ευρώπη ήταν αναπόφευκτη και άρχισε να ετοιμάζει πυρετωδώς τη χώρα.

Το μεγαλύτερο τεχνικό και οχυρωματικό έργο του ήταν η κατασκευή της «Γραμμής Μεταξά» κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων (από το όρος Μπέλλες έως τον ποταμό Νέστο). Περιλάμβανε 21 υπόγεια αυτόνομα οχυρά (Ρούπελ, Νυμφαία, Λίσσε κ.ά.), εξοπλισμένα με στοές χιλιομέτρων, πολυβολεία, πυροβολεία, αποθήκες και συστήματα εξαερισμού. Η κατασκευή της γραμμής ήταν κρίσιμη για την αναχαίτιση των Ιταλών, καθώς επέτρεψε στο ελληνικό Επιτελείο να δεσμεύσει ελάχιστες δυνάμεις στη βόρεια και ανατολική μεθόριο και να μεταφέρει τον κύριο όγκο του στρατού στην Ήπειρο και τη Δυτική Μακεδονία όταν εκδηλώθηκε η ιταλική επίθεση.

Μετά την κατάληψη της Αλβανίας από την Ιταλία τον Απρίλιο του 1939, δημιουργήθηκε η οχυρωμένη γραμμή από το Καλπάκι μέχρι τον Καλαμά, ένα εκτεταμένο δίκτυο με πολυβολεία και πυροβολεία από μπετόν σε καίρια περάσματα, αντιαρματικές τάφρους, συρματοπλέγματα, σκάμματα ακροβολιστών, χαρακώματα και παρατηρητήρια, που αποδείχθηκαν σωτήρια για την ανάσχεση της μεραρχίας αλπινιστών «Τζούλια».

Άνοιξε στην Ήπειρο και βελτίωσε εκατοντάδες χιλιόμετρα στρατιωτικών δρόμων που συνέδεαν τα αστικά κέντρα και τους σιδηροδρομικούς κόμβους με τα σύνορα, έφτιαξε γέφυρες και δίκτυα επικοινωνιών (τηλεφωνικές γραμμές, ασύρματοι).

Ενίσχυσε τα παράκτια πυροβολεία και τα ναυτικά οχυρά στην είσοδο του Σαρωνικού (Αίγινα, Φλέβες), στον Κορινθιακό κόλπο, καθώς και στα Ιόνια νησιά, ιδίως στην Κέρκυρα και τη Λευκάδα. Τοποθετήθηκαν προστατευτικά ναρκοπέδια σε στρατηγικά σημεία και διαύλους, προστατεύοντας λιμάνια ζωτικής σημασίας για την επιστράτευση και τον ανεφοδιασμό (Πειραιάς, Πάτρα).

Για να προστατεύσει τους πολίτες από τους βομβαρδισμούς έφτιαξε χιλιάδες καταφύγια, δημόσια και ιδιωτικά, οργάνωσε την Παθητική Αεράμυνα, εκπαιδεύοντας τον άμαχο πληθυσμό σε ασκήσεις συσκότισης, σειρήνων και πρώτων βοηθειών, ενέργειες γεγονός που περιόρισαν στο ελάχιστο τις απώλειες αμάχων από τους ιταλικούς βομβαρδισμούς το 1940.

Παρά τους περιορισμένους πόρους, εξόπλισε τον στρατό με σύγχρονα όπλα (τουφέκια Μάουζερ, αυτόματα, αντιαρματικά, αντιαεροπορικά, οχήματα, αεροσκάφη) και έκανε μυστική επιστράτευση «δια ατομικών προσκλήσεων»: τους μήνες πριν την 28η Οκτωβρίου 1940, δεν κήρυξε γενική επιστράτευση για να μην προκαλέσει τους Ιταλούς, αλλά κάλεσε σταδιακά χιλιάδες εφέδρους. Έτσι, όταν εκδηλώθηκε η επίθεση, οι μονάδες της μεθορίου ήταν ήδη επανδρωμένες και έτοιμες να αμυνθούν.

Θα μπορούσε, αντ’ αυτών να υιοθετήσει το δόγμα ΣΥΡΙΖΑ: «Θα το ρισκάρουμε με την Ιταλία.» Ευτυχώς, τότε δεν μας κυβερνούσαν σούργελα.

Τιμή και δόξα λοιπόν σ' αυτόν που είπε το ΟΧΙ, και για όσα έκανε πριν το ΟΧΙ.

Υ.Γ. Τα περί "δικτατορίας" (με υπογραφή του βασιλιά) ευχαρίστως να τα συζητήσουμε, στο πλαίσιο όμως εκείνης της εποχής.